Rayonnante et apparemment en bonne santé, Ingrid Betancourt a fait le récit, mercredi 2 juillet, de sa libération. Souriante et vêtue d'un treillis militaire, ses longs cheuveux noués sur la nuque, est descendue la première de l'avion qui l'a amenée à Bogota, elle s'est jetée dans les bras de sa mère, Yolanda Pulecio, puis dans ceux de son mari, Juan Carlos Lecompte.



La sénatrice franco-colombienne a raconté comment elle avait elle-même été dans un premier temps trompée par le subterfuge utilisé par les militaires pour parvenir à sa libération et à celle de ses co-détenus dans la jungle, en se faisant passer pour une mission humanitaire. Elle a rendu hommage à l'armée colombiene pour une opération "très risquée" mais "impeccable".
PRIÈRE

"Accompagnez-moi d'abord pour remercier Dieu et la Vierge", a-t-elle dit en préambule devant l'appareil des autorités colombiennes qui l'avait transportée avec ses compagnons à la base de Catam, près de Bogota. "J'ai imaginé tellement de fois ce moment", a-t-elle dit, en remerciant en français "vous tous dans le monde qui nous ont accompagnés".

Des soldats se sont présentés comme les membres d'une ONG fictive censée transporter les otages par hélicoptère vers un camp pour y rencontrer le nouveau chef des FARC, Alfonso Cano. "Ce matin quand je me suis levée à 4 heures du matin, nous avions l'espoir que l'un d'entre nous serait bientôt libéré par une commission internationale de la Croix Rouge", a-t-elle dit.
Lorsque les faux humanitaires sont arrivés, Ingrid Betancourt a noté qu'ils portaient des T-shirts à l'effigie de Che Guevara et a cru qu'il s'agissait d'autres éléments des FARC.

Lorsqu'on a lui a annoncé qu'elle allait avec ses compagnons être transférée dans un autre lieu de captivité, Ingrid Betancourt a été en proie au découragement : "Là, mon coeur s'est brisé, parce que cela signifiait plus de captivité".

"Nous sommes arrivés dans un endroit avec des guerilleros armés qui nous faisaient se dépêcher, avancer comme toujours. (...) Les hélicoptères sont arrivés, et des personnages surréalistes en sont sortis (...) Ils ont parlé avec les chefs, le commandant Henrique, le commandant Cesar. Ils avaient des T-shirts de Che Guevara et je me suis dit : 'Ça, c'est des FARC'". Les otages sont montés menottés dans un hélicoptère.




"C'EST UN MIRACLE"

"C'était très humiliant (...) Quand nous somme montés dans l'hélicoptère, très frustrés, je ne voulais même pas parler aux personnes qui étaient là. "L'hélicoptère s'est envolé, et tout à coup quelque chose s'est passé, je ne me suis pas bien rendu compte de quoi et tout à coup j'ai vu le commandant qui pendant tant d'années avait été si cruel et si humiliant, je l'ai vu au sol, les yeux bandés.

"Je crois que je n'ai même pas été heureuse (...) le chef de l'opération a dit : 'Nous sommes l'armée colombienne, vous êtes libres' et l'hélicoptère est presque tombé! On a sauté, on a crié, on s'est embrassé, on pouvait pas le croire, c'est un miracle".

L'ex-otage a insisté sur le rôle essentiel joué par les divers soutiens dont elle a bénéficié pendant ses six ans et demie de captivité."Nous pouvions rêver, maintenir l'espoir vivant parce que nous écoutions les nôtres", a dit Ingrid Betancourt. "Cette victoire est aussi de aux moyens de communication" , a-t-elle estimé en évoquant les messages qui lui ont adressé les membres de sa famille et le soutien international. "J'entendais mon ex-époux, Fabrice [Delloye], qui me disait qu'il y avait une photo de moi sur le Mont Blanc, en France", a-t-elle raconté.

"Merci la Colombie, merci la France. Nous les Colombiens nous savons que nous avons des frères de l'autre côté de l'Atlantique", a conclu Ingrid Betancourt.

Source : http://www.lemonde.fr/ameriques/article/2008/07/03/emue-et-en-bonne-sante-ingrid-betancourt-raconte-sa-liberation_1065678_3222.html?xtor=RSS-3208

Ingrid Bétancourt dice su liberación
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Radiante y al parecer en buena salud, Ingrid Betancourt hizo el relato, miércoles 2 de julio, de su liberación. Sonréiendo y vêtue de un enrejado militar, su largos cheuveux establecidos sobre la nuca, descendieron la primera del avión que la trajo en Bogotá, ella se lanzaron los brazos su madre, Yolanda Pulecio, luego en los de su marido, a Juan Carlos Lecompte.



El sénatrice francocolombiano dijo cómo ella misma inicialmente fue equivocada por el subterfugio utilizado por los militares para llegar a su liberación y a la de sus COpresos en la selva, haciéndose pasar para una misión humanitaria. Rindió homenaje al ejército colombiene para una operación “muy aventurada” pero “impecable”.
REZO

“acompañan en primer lugar -moi para agradecer a Dios y la Virgen”, tiene dice en preámbulo delante del aparato autoridades colombianas que la había transportado con sus camaradas a la base de Catam, cerca de Bogotá. “Me he imaginado tanto veces este momento”, tengo digo, agradeciendo en francés “todos vosotros en el mundo que los acompañaron”.

Soldados se presentaron como los miembros de una ONG ficticia supuesta transportar a los rehenes por helicóptero hacia un campo para entrevistar con el nuevo jefe de los FARC, Alfonso Cano. “Esta mañana cuando me he levantado a 4 horas de la mañana, teníamos la esperanza que una comisión internacional liberaría uno de entre nosotros pronto de la Cruz Roja”, tenemos decimos.
Cuando los falsos humanos llegan, Ingrid Betancourt tuvo en cuenta que llevaban T-shirts a la efigie de Che Guevara y creído que se trataba de otros elementos de los FARC.

Cuando se tiene se le anunció que iba con sus camaradas a transferirse en otro lugar de cautiverio, Ingrid Betancourt estuvo en presa al desaliento: “Allí, mi corazón se rompió, porque eso significaba más cautiverio”.

“Llegamos en un lugar con guerrilleros armados que nos hacían enviarse, avanzar siempre como. (...) Los helicópteros llegaron, y personajes surrealistas salieron (...) ellos hablaron con los jefes, el comandante Henrique, el comandante Cesar. Tenían T-shirts de Che Guevara y me dije: “Eso, es FARC””. Se sube a los rehenes trabas en un helicóptero.




“ES un MILAGRO”

“esto muy que humilla (...) cuando se subían sumamos en el helicóptero, muy frustrados, yo quería ni siquiera hablar a las personas que estaban allí. “El helicóptero se voló, y repentinamente algo pasó, no se me da bien cuenta de que y repentinamente vi al comandante que durante tanto años había sido tan cruel y si humillando, yo lo vi al suelo, los ojos vendados.

“Creo que no fui feliz (...) el jefe de la operación dije: ¡“Somos el ejército colombiano, son libres” y el helicóptero casi cayó! Se saltó, se gritó, se se abarcó, no se podía creerlo, es un milagro ".

El exrehén hizo hincapié en el papel esencial desempeñado por los distintos apoyos de los que se benefició durante sus seis años y media de cautiverio. “Podíamos soñar, mantener la esperanza viva porque escuchábamos los nuestros”, dijimos a Ingrid Betancourt. “Esta victoria es también de a los medios de comunicación”, consideró mencionando los mensajes que le enviaron los miembros de su familia y el apoyo internacional. “Oía a mi exmarido, Fabrice [Delloye], que me decía que había una fotografía mi sobre el Mont Blanc, en Francia”, dijo.

“Gracias Colombia, gracias Francia. Nosotros los Colombianos sabemos que tenemos hermanos del otro lado del Atlántico ", concluimos a Ingrid Betancourt.

Fuente: http://www.lemonde.fr/ameriques/article/2008/07/03/emue-et-en-bonne-sante-ingrid-betancourt-raconte-sa-liberation_1065678_3222.html?xtor=RSS-3208

Ingrid Bétancourt dice la sua liberazione
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Radiante ed apparentemente in buona salute, Ingrid Betancourt ha fatto il resoconto, mercoledì 2 luglio, della sua liberazione. Sorridendo e vêtue di una grata militare, i suoi lunghi cheuveux legati sull'anello, sono sceso la prima dell'aereo che lo ha portato a Bogotà, essa si è gettato nelle braccia della sua madre, Yolanda Pulecio, quindi in quelli del suo marito, Juan Carlos Lecompte.



La sénatrice franco-colombiana ha detto come essa stessa era stata inizialmente fuorviata dal subterfuge utilizzato dai soldati per raggiungere la sua liberazione ed a quella dei suoi CO-prigionieri nella giungla, facendosi passare per una missione umanitaria. Ha reso omaggio all'esercito colombiene per un'operazione “molto rischiosa„ ma “impeccabile„.
PREGHIERA

“accompagna -moi inizialmente per ringraziare dio e la vergine„, ha dice in preambolo dinanzi all'apparecchio autorità colombiane che lo aveva trasportato con i suoi lavoratori alla base di Catam, nei pressi di Bogotà. “Ho immaginato tante volte questo momento„, ho -t-elle dico, ringraziando in francese “tutti voi nel mondo che le hanno accompagnate„.

Soldati si sono presentati come i membri di un'ONG fittizia presunta trasportare gli ostaggi per elicottero verso un campo per incontrare il nuovo capo delle FARC, Alfonso Cano. “Questa mattina quando mi sono alzato alle 4 della mattina, avevamo la speranza che uno fra noi sarebbe stato presto liberato da una commissione internazionale da La Croix rossa„, ha dice.
Quando gli umanitari falsi sono arrivati, Ingrid Betancourt ha notato che portavano T-shirts all'effigie di Che Guevara ed hanno creduto che si trattava di altri elementi delle FARC.

Quando si ha gli ha annunciato che andava con i suoi lavoratori essere trasferita in un altro luogo di cattività, Ingrid Betancourt è stata in preda allo scoraggiamento: “Là, il mio cuore si è rotto, perché ciò significava più cattività„.

“Siamo arrivati in un posto con guerriglieri armati che ci facevano affrettarsi, avanzare come sempre. (...) Gli elicotteri sono arrivati, e personaggi surrealisti ne sono usciti (...) hanno parlato con i capi, il comandante Henrique, il comandante Cesar. Avevano T-shirts di Che Guevara e mi sono detto: “Quello, sono FARC„„. Gli ostaggi sono montati dispositivi d'ancoraggio in un elicottero.




“È un MIRACOLO„

“molto che umilia (...) quando sommiamo era montato nell'elicottero, molto frustrés, io non volevano neppure parlare alle persone che erano là. “L'elicottero si è volato, ed improvvisamente qualcosa è avvenuto, non mi sono bene reso conto di che ed improvvisamente ho visto il comandante che durante tanti anni era stato così crudele e se umiliando, io lo hanno visto al suolo, gli occhi bendati.

“Credo che non sia neppure stato felice (...) il capo dell'operazione abbia detto: “Siamo l'esercito colombiano, essete liberi„ e l'elicottero è quasi caduto! Si è saltato, si è gridato, ci si è abbracciati, non si poteva crederlo, è un miracolo ".

L'ex-ostaggio ha insistito sul ruolo essenziale svolto dai diversi sostegni di cui ha beneficiato per i suoi sei anni e metà di cattività. “Potevamo sognare, mantenere la speranza viva perché ascoltavamo i nostri„, ha detto Ingrid Betancourt. “Questa vittoria è anche di ai mezzi di comunicazione„, ha ritenuto parlando dei messaggi che gli hanno inviato i membri della sua famiglia ed il sostegno internazionale. “Intendevo il mio ex marito, Fabrice (Delloye), che mi diceva che c'era una fotografia di me sul Monte Bianco, in Francia„, ha detto.

“Grazie la Colombia, grazie la Francia. Noi i colombiani sappiamo che abbiamo fratelli dell'altro lato dell'Atlantico ", ha concluso Ingrid Betancourt.

Fonte: http://www.lemonde.fr/ameriques/article/2008/07/03/emue-et-en-bonne-sante-ingrid-betancourt-raconte-sa-liberation_1065678_3222.html?xtor=RSS-3208

Ingrid Bétancourt erzählt ihre Befreiung
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Strahlend und offensichtlich in guter Gesundheit, Ingrid Betancourt machte die Erzählung Mittwoch, den 2. Juli ihrer Befreiung. Lächelnd und vêtue eines Militärdrillichs ist seine lang es sich cheuveux geknüpft auf dem Nacken die Erste des Flugzeugs herabgestiegen, das es zu Bogota geführt hat, sie geworfen in den Armen von ihrer Mutter, Yolanda Pulecio dann in jenen ihres Ehemannes Juan Carlos Lecompte.



Das franko-kolumbianische sénatrice hat erzählt, wie sie selbst zunächst durch die Ausflucht getäuscht worden war, die von den Soldaten benutzt wurde, um ihre Befreiung und jene ihrer Co-Gefangenen im Dschungel zu erreichen, indem man sich hatte für eine humanitäre Aufgabe übergehen lassen. Sie hat Ehrerbietung an der colombienearmee für eine sehr gewagte“, aber „einwandfreie“ Operation „zurückgegeben.
BITTE

begleiten „es zuerst, um Gott zu danken und das jungfräuliche“ hat sagt in Präambel vor dem Gerät kolumbianische Behörden, das es mit seinen Gefährten an der Basis von Catam in der Nähe von Bogota transportiert hatte. „Ich habe mir so sehr Mal dieser Zeitpunkt vorgestellt“, habe sie sage, indem man auf französisch „Ihnen dankt alle in der Welt, die uns begleitet haben“.

Soldaten haben sich als die Mitglieder einer censée fiktiven NRO vorgestellt, die Geiseln durch Helikopter in Richtung eines Lagers zu transportieren, um dort dem neuen Chef der FARC zu begegnen, Alfonso Cano. „Dieser Morgen, wenn ich mich um 4 Uhr des Morgens aufgehoben habe, hatten wir die Hoffnung, daß einer unter uns bald durch einen internationalen Ausschuß des roten Kreuzes befreit würde“, haben sagen.
Wenn die falschen Menschenfreunde angekommen sind, hat Ingrid Betancourt festgestellt, daß sie T-shirts an das Bildnis von Che Guevara trugen und geglaubt haben, daß es sich um andere Elemente der FARC handele.

Wenn man hat ihm angekündigt, daß sie mit ihren Gefährten in einem anderen Gefangenschaftsort übertragen wird, ist Ingrid Betancourt der Entmutigung ausgeliefert: „Dort hat sich mein Herz gebrochen, weil das mehr Gefangenschaft bedeutete“.

„Wir sind in eine Stelle mit bewaffneten Guerrilleros angekommen, die uns sich abschicken ließen, wie immer vorzurücken. (...) Die Helikopter sind angekommen, und surrealistische Persönlichkeiten sind daraus herausgekommen (...) sie gesprochen mit den Chefs, Kommandanten Henrique, Kommandant Cesar. Sie hatten T-shirts von Che Guevara, und ich habe mich gesagt: „Das, sind es FARC““. Die Geiseln werden Handschellen in einem Helikopter aufgerichtet.




„Es IST ein WUNDER“

„es sehr erniedrigender (...), wenn wir auffordern im Helikopter aufgerichtet sehr, frustriert ich wollten nicht einmal mit den Personen sprechen, die dort waren. „Der Helikopter ist sich abgeflogen, und ganz zu Hieb hat sich etwas ereignet, ich werde mir gut kein Konto zurückgegeben, von dem und ganz an Hieb ich den Kommandanten sah, der während so sehr Jahre so grausam war und wenn erniedrigend, ich es sah am Boden, die verbundenen Augen.

„Ich glaube, daß ich sogar nicht glücklich sei (...) der Chef der Operation gesagt: „Wir sind die kolumbianische Armee, Sie sind frei“, und der Helikopter ist fast gefallen! Man ist gesprungen, man hat geschrieen, man hat sich umarmt, man konnte es glauben, es ist ein Wunder ".

Der ex-Geisel hat auf der wesentlichen Rolle bestanden, die durch die verschiedenen Unterstützungen gespielt wurde, von denen sie während ihrer sechs Jahre und halb Gefangenschaft profitiert hat. „Wir konnten die lebende Hoffnung träumen, aufrechterhalten, weil wir unsere hörten“, gesagt Ingrid Betancourt. „Dieser Sieg ist auch an den Kommunikationsmitteln“, hat geschätzt, indem er die Mitteilungen erwähnt, die ihm die Mitglieder seiner Familie und die internationale Unterstützung übermittelt haben. „Ich hörte meinen ehemaligen Ehegatten, Fabrice [Delloye], der mir sagte, daß es ein Photo von mir auf dem Mont Blanc gebe in Frankreich“ erzählt.

„Danke Kolumbien danke Frankreich. Uns die Kolumbier wissen wir, daß wir Brüder der anderen Seite des Atlantiks haben ", abgeschlossen Ingrid Betancourt.

Quelle: http://www.lemonde.fr/ameriques/article/2008/07/03/emue-et-en-bonne-sante-ingrid-betancourt-raconte-sa-liberation_1065678_3222.html?xtor=RSS-3208

Ingrid Bétancourt conta a sua liberação
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Brilhante e em aparentemente boa saúde, Ingrid Betancourt fez considerar, quarta-feira 2 de Julho, da sua liberação. Sorrindo e vêtue de uma rede metálica militar, os seu longos cheuveux amarrados sobre a nuca, desceu a estreia do avião que conduziu-o em Bogotá, ela lançou-se nos braços da sua mãe, Yolanda Pulecio, seguidamente os do seu marido, Juan Carlos Lecompte.



O sénatrice francocolombiano contou como própria inicialmente tinha sido enganada subterfuge utilizado pelos militares para chegar à sua liberação e à dos seus Coprisioneiros na selva, fazendo-se passar para uma missão humanitária. Tornou homenagem ao exército colombiene para uma operação “muito arriscada” mas “impeccable”.
ORAÇÃO

“acompanha primeiro para agradecer Deus e a Virgem”, tem diz em preâmbulo na frente do aparelho autoridades colombianas que tivesse-o transportado com os seus companheiros à base de Catam, perto de Bogotá. “Imaginei tanto vezes este momento”, tenho digo, agradecendo em francês “vocês muito no mundo que acompanharam-nos”.

Soldados apresentaram-se como os membros de uma ONG fictícia suposta transportar os reféns por helicóptero para um campo para encontrar o novo chefe dos FARC, Alfonso Cano. “Esta manhã quando levantei-me às 4 horas da manhã, tínhamos a esperança que um entre nós é liberado cedo por uma comissão internacional da Cruz Vermelha”, temos dizemos.
Quando os falsos humanitário chegaram, Ingrid Betancourt notou que levavam T-shirts effigie de Che Guevara e crido que tratava-se de outros elementos dos FARC.

Quando tem-se anunciou-lhe-se que ia com os seus companheiros ser transferida num outro lugar de cativeiro, Ingrid Betancourt estêve presa ao desânimo: “Lá, o meu coração quebrou-se, porque isso significava mais cativeiro”.

“Chegamos numa lugar com guerilleros armados que faziam-nos despachar-se, avançar como sempre. (...) Os helicópteros chegaram, e personagens surrealistas saíram (...) eles falaram com os chefes, o comandante Henrique, o comandante Cesar. Tinham T-shirts de Che Guevara e disse-me: “Aquilo, é FARC””. Os reféns são montados algemas num helicóptero.




“É um MILAGRE”

“muito que humilha (...) quando somamos montávamo-nos no helicóptero, muito frustrados, mim não queria mesmo falar às pessoas que estavam lá. “O helicóptero envolé, e de repente algo passou-se, efectivamente não me sou dada conta de qual e de repente vi o comandante que durante tanto anos tivesse sido tão cruel e se humilhando, mim vi-o ao solo, os olhos enfaixados.

“Creio que não fui mesmo feliz (...) o chefe da operação disse: “Somos o exército colombiano, são livres” e o helicóptero quase caiu! Saltou-se, gritou-se, abraçou-se-se, não se podia crê-lo, é um milagre ".

O exrefém insistiu no papel essencial desempenhado pelos diversos apoios dos quais beneficiou durante os seus seis anos e meia de cativeiro. “Podíamos sonhar, manter a esperança viva porque ouvíamos os nossos”, dissemos Ingrid Betancourt. “Esta vitória é também aos meios de comunicação”, considerou evocando as mensagens que lhe dirigiram os membros da sua família e o apoio internacional. “Entendia meu ex-époux, Fabrice [Delloye], que dizia-me que havia uma fotografia demim sobre o Monte Branco, na França”, contou.

“Obrigado a Colômbia, obrigado a França. Nós os Colombianos sabemos que temos irmãos de outro lado do Atlântico ", concluímos Ingrid Betancourt.

Fonte: http://www.lemonde.fr/ameriques/article/2008/07/03/emue-et-en-bonne-sante-ingrid-betancourt-raconte-sa-liberation_1065678_3222.html?xtor=RSS-3208

Ingrid Betancourt tells her release
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
Radiant and apparently in good health, Ingrid Betancourt made the account, Wednesday July 2, of her release. Smiling and vêtue of a military lattice, its long cheuveux tied on the nape of the neck, is gotten out the first of the plane which brought it in Bogota, it was thrown in the arms of his/her mother, Yolanda Pulecio, then in those of her husband, Juan Carlos Lecompte.



The Franco-Colombian sénatrice told how it itself had been initially misled by the subterfuge used by the soldiers to arrive to his release and that of its fellows-prisoner in the jungle, while being made pass for a humane mission. It paid homage to the Colombian army for very risky” but “impeccable” operation a “.
PRAYER

“Accompany me initially to thank God and the Virgin”, has it says in preamble in front of the apparatus of the Colombian authorities which had transported it with his/her companions at the base of Catam, close to Bogota. “I imagined so much once this moment”, has it says, by thanking in French “you all in the world which accompanied us”.

Soldiers were presented in the form of members of an ONG fictitious supposed to transport the hostages by helicopter towards a camp to meet the new chief of the FARCS there, Alfonso Cano. “This morning when I lifted myself to a height of 4 hours of the morning, we had the hope that one among us would be released soon by an international commission of the Red Cross”, has it says.
When the false humanitarians arrived, Ingrid Betancourt noted that they wore Tee-shirts to the effigy of Che Guevara and believed that they were other elements of the FARCS.

When one has announced to him that it went with her companions being transferred in another place from captivity, Ingrid Betancourt was in prey with the discouragement: “There, my heart broke, because that meant more captivity”.

“We arrived in a place with armed guerrillas who made us hurry, to advance like always. (...) The helicopters arrived, and the surrealist characters (...) They left there spoke with the chiefs, the commander Henrique, the commander Cesar. They had Tee-shirts of Che Guevara and I said myself: “That, they is FARCS””. The hostages are assembled shackles in a helicopter.




“It IS a MIRACLE”

“It was very humiliating (...) When us summons gotten into the helicopter, very frustrated, I did not want to even speak to the people who were there. “The helicopter flew away, and suddenly something occurred, I did not realize well of what and suddenly I saw the commander who during so many years had been so cruel and if humiliating, I saw it on the ground, the bandaged eyes.

“I believe that I was not even happy (...) the chief of the operation said: “We are the Colombian army, you are free” and the helicopter almost fell! One jumped, one shouted, one embraced oneself, one could not it believe, it is a miracle ".

The ex-hostage insisted on the essential part played by the various supports of which it profited during its six years and half from captivity. “We could dream, to maintain the hope alive because we listen to ours”, Ingrid Betancourt said. “This victory is also of with the means of communication”, it estimated by evoking the messages which addressed the members of its family and the international support to him. “I heard my ex-husband, Fabrice [Delloye], who said to me that there was a photograph of me on the Mount Blanc, in France”, it told.

“Thank you Colombia, thank you France. We them Colombian we know that we have brothers on other side of the Atlantic ", concluded Ingrid Betancourt.

Source: http://www.lemonde.fr/ameriques/article/2008/07/03/emue-et-en-bonne-sante-ingrid-betancourt-raconte-sa-liberation_1065678_3222.html?xtor=RSS-3208

Ingrid Betancourt berättar hennes frigörare
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Strålpunkten och som synes i bra vård-, Ingrid Betancourt gjorde kontot, onsdagen Juli 2, av hennes frigörare. Att le och vêtue av ett militärt galler, dess långa cheuveux som binds på nacken av hångla, fås ut första av det plant, som kom med det i Bogota, det kastades i beväpnar av his/henne fostrar, Yolanda Pulecio, därefter i de av hennes maka, Juan Carlos Lecompte.



Den berättade Franco-Colombianska sénatricen, hur den sig själv hade varit initialt vilseledd vid subterfugen som användes av soldaterna för att ankomma till hans frigörare och det av dess kamrat-fång i djungeln, stunden som göras, passerar för en human beskickning. Det betalade vördnad till den colombianska armén för mycket den riskabla” men ”oklanderliga” funktionen ”.
BÖNEN

”medföljer mig initialt för att tacka guden, och oskulden”, har den något att säga i inledning framme av apparaturen av de colombianska myndigheterna, som hade transporterat den med his/henne följen på basera av Catam, nästan Bogota. ”Föreställde jag så mycket, när detta ögonblick”, har den något att säga, genom att tacka i franska ”all dig i världen som medföljde oss”.

Soldater framlades i form av medlemmar av ett fiktivt förment för ONG för att transportera gisslorna av helikoptern in mot ett läger för att möta den nya chefen av FARCSEN där, Alfonso Cano. ”I morse, då jag lyftte jag själv till en höjd av 4 timmar av morgonen, hade vi hoppet att ett bland oss skulle är utsläppt snart vid en landskampkommission av Röda koret”, har det något att säga.
Då de falska människovännerna ankom, noterade Ingrid Betancourt att de ha på sig Utslagsplats-skjortor till effigyen av Che Guevara och trodde att de var andra beståndsdelar av FARCSEN.

När man har meddelat till honom att den gick med henne, förlägger följen som överförs i another från fångenskap, Ingrid som Betancourt var i rov med missmodet: ”Där, min panka hjärta, därför att det betydde mer fångenskap”.

”Ankom vi i en förlägga med beväpnade gerillasoldater, som gjorde oss brådska, till den för- något liknande alltid. (...), ankom helikoptrarna, och de surrealistiska teckenen (...) lämnade de där spoken med cheferna, commanderen Henrique, commanderen Cesar. De hade Utslagsplats-skjortor av Che Guevara, och jag sade jag själv: ”Det, är de FARCS””. Gisslorna är församlade bojor i en helikopter.




”Det ÄR ett MIRAKEL”

”som det förödmjukade mycket (...), när vi tillkallar fånget in i helikoptern, mycket frustrerat, mig önskade inte även att tala till folket som var där. ”Flög helikoptern bort, och plötsligt uppstod något, realiserade jag inte väl av vad och jag sågar plötsligt commanderen, som under så många år hade varit så grym och, om förödmjuka, mig sågar den på det slipat, förbunden synar.

”Tror jag att jag var inte ens lycklig (...) chefen av den sagda funktionen: ”Är vi den colombianska armén, är du fri” och avverkningen för helikopter nästan! Hoppad en, ropad en, en omfamnade sig oneself, en kunde inte det som var tro, det är ett mirakel ”.

Före detta-gisslan insisterade på den nödvändiga delen som lektes av den olika servicen som den gagnade av under dess sex år och halva från fångenskap. ”Kunde vi drömma, att underhålla det vid liv hoppet, därför att vi lyssnar till vår”, Ingrid sagda Betancourt. ”Är denna seger också av med hjälpmedlet av kommunikationen”, beräknade den, genom att frammana meddelandena som tilltalade medlemmarna av dess familj och landskampservicen till honom. ”Hörde jag min före detta-maka, Fabrice [Delloye], som sade till mig att det fanns en fotografera av mig på monteringen Blanc, i Frankrike”, det berättade.

”Tacka dig Colombia, tacka dig Frankrike. Vi dem som är colombianska oss, vet, att vi har bröder på andra sidan av Atlanten ”, avslutningsIngrid Betancourt.

Källa: http://www.lemonde.fr/ameriques/article/2008/07/03/emue-et-en-bonne-sante-ingrid-betancourt-raconte-sa-liberation_1065678_3222.html?xtor=RSS-3208

Ingrid Betancourt говорит ее отпуск
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Радиант и явно в богатырских здоровьях, Ingrid Betancourt сделал учет, четверг 2-ое июля, ее отпуска. Усмехаться и vêtue воинской решетки, своего длиннего cheuveux связанного на подзатылке шеи, get out первому из плоскости которая принесла его в Bogota, оно были брошены в рукоятки его/ее мати, Иоланда Pulecio, после этого в том из ее супруга, Хуан Карлос Lecompte.



Franco-Чолумбийское сказанное sénatrice как оно само первоначально было введено в заблуждение subterfuge используемым воинами для того чтобы приехать к его отпуску и тому из своего собрат-пленника в джунгли, пока делаемо пропуском для гуманного полета. Оно оплатило homage к чолумбийской армии для очень рискованой» но «impeccable» деятельности «.
МОЛИТВА

«сопровождает меня первоначально для того чтобы возблагодарить бога и девственница», имеет ее говорит в преамбуле перед прибором чолумбийских авторитетов которые транспортировали его с его/ее товарищами на основание Catam, close to Bogota. «Я представил so much как только этот момент», имеет его говорит, путем благодарить в французском «вас все в мире который сопроводил нас».

Воины in the form of члены supposed ONG фиктивное для того чтобы транспортировать заложников вертолетом к лагерю для того чтобы встретить новый вождь FARCS там, Alfonso Cano. «Это утро когда я поднял к высоте 4 часов утра, мы имели упование что один среди нас будет выпущен скоро международной комиссией Красного Креста», имеем его говорим.
Когда ложные гуманитарии приехали, Ingrid Betancourt заметило что они несли Тройник-рубашки к effigy Че Гевара и поверили что они было другими элементами FARCS.

Когда объявлять к ему что оно пошло при ее товарищи будучи перенесенным в другое место от плена, Ingrid Betancourt находилось в prey с discouragement: «Там, мое сердце сломало, потому что то намеревалось больше плена».

«Мы приехали в место с вооруженными guerrillas сделали нами спешность, для того чтобы выдвинуться как всегда. (...) Вертолеты приехали, и surrealist характеры (...), котор они налево там поговорили с вождями, командир Henrique, командир Cesar. Они имели Тройник-рубашки Че Гевара и я сказал: «То, они будут FARCS»». Заложники будут собранными сережками в вертолете.




«БУДЕТ ЧУДОМ»

«, котор оно очень humiliating (...) когда мы summons полученный в очень расстроенный вертолет, я не хотели даже поговорить к людям которые были там. «Вертолет летел прочь, и неожиданно что-то произошло, я не осуществил наилучшим образом и неожиданно я увидел командира который во время настолько много лет был настолько жестокосердных и если humiliating, то, я увидел его на земле, перевязанных глазах.

«Я верю что я не был даже счастлив (...) вождь сказанной деятельности: «Мы будем чолумбийской армией, вы свободно» и вертолет почти упал! Поскаканное, крикнутое одно, одно обнимать oneself, одно не было в состоянии оно верить, оно будет чудом «.

Ex-заложник настоял на необходимой части сыгранной различными поддержками of which он принес пользу во время своих 6 лет и половин от плена. «Мы смогли мечтать, поддерживать упование живое потому что мы слушаем к ours», Ingrid сказанное Betancourt. «Эта победа также с средства сообщения», она оценила путем evoking сообщения которые адресовали члены своей семьи и международной поддержки к ему. «Я услышал моего ex-супруга, Fabrice [Delloye], которое сказало к мне что был фотоснимок меня на держателе Blanc, в Франции», оно сказали.

«Вы Колумбия, вы Франция. Мы они чолумбийские мы знаем что мы имеем братьев на другой стороне Atlantic «, заключенное Ingrid Betancourt.

Источник: http://www.lemonde.fr/ameriques/article/2008/07/03/emue-et-en-bonne-sante-ingrid-betancourt-raconte-sa-liberation_1065678_3222.html?xtor=RSS-3208

Ingrid Bétancourt vertelt haar bevrijding
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Stralend en waarschijnlijk in goede gezondheid, Ingrid Betancourt heeft het verhaal, woensdag 2 juli, van zijn bevrijding gedaan. Glimlachend en vêtue van militaire treillis, zijn is lang cheuveux geknoopt op de nek, de eerste van het vliegtuig naar beneden gegaan dat het in Bogota heeft gebracht, zij heeft geworpen zich in de armen van zijn moeder, Yolanda Pulecio, vervolgens in die van zijn echtgenoot, Juan Carlos Lecompte.



Franco-Columbiaanse sénatrice heeft verteld hoe zijzelf aanvankelijk door de uitvlucht werd bedrogen die door de militairen wordt gebruikt om haar bevrijding en die van haar co-gevangenen in de rimboe te bereiken, door zich voor een humanitaire taak te laten voorbijgaan. Zij heeft aan het leger colombiene voor een zeer gewaagde“ maar „onberispelijke“ verrichting „hulde gebracht.
VERZOEK

„vergezelt mij eerst om God en Leeg“, heeft zegt in preambule voor het apparaat te bedanken een Columbiaanse overheid dat het met zijn metgezellen aan de basis van Catam, dichtbij Bogota had vervoerd. „Ik heb een zo keer dit moment“ bedacht, zij zeg gehad, door in het Frans „u allemaal in de wereld te bedanken die ons“ hebben vergezeld.

Soldaten hebben zich als de leden van een geachte fictieve NGO de gijzelaars vervoeren door helikopter naar een kamp om er het nieuwe hoofd van FARC te ontmoeten voorgesteld, Alfonso Cano. „Vanochtend wanneer ik om 4 uur het 's ochtends ben opgestaan, hadden wij de hoop dat een onder ons weldra door een internationale commissie van het Rode Kruis“ zou bevrijd worden, hebben zeggen.
Wanneer de valse mensenvrienden zijn aangekomen, heeft Ingrid Betancourt opgemerkt dat zij een T-shirts aan de afbeelding van Che Guevara droegen en hebben geloofd dat het om andere elementen van FARC ging.

Wanneer men hem heeft aangekondigd heeft dat zij met haar metgezellen in een andere plaats van gevangenschap ging overgebracht worden, is Ingrid Betancourt in prooi aan de ontmoediging geweest: „Daar, heeft mijn hart zich gebroken, omdat dat meer gevangenschap“ betekende.

„Wij zijn in een plaats met gewapende guerrillastrijders aangekomen die ons lieten zich vlug toezenden, altijd vooruitgaan als. (...) De helikopters zijn aangekomen, en figuren surrealisten zijn (...) zij hebben gesproken met de hoofden, de commandant Henrique weggegaan erover, de commandant Caesar. Zij hadden een T-shirts van Che Guevara en ik heb me gezegd: „Dat, is het een FARC““. De gijzelaars zijn handboeien in een helikopter gestegen.




„Het IS een WONDER“

„het die zeer (...) wanneer wij waren gestegen in de helikopter sommeren, zeer gefrustreerd, ik wilde zelfs niet met de personen vernedert, spreken die daar waren. „De helikopter is zich weggevlogen, en plotseling is iets gebeurd, ik word me goed geen verslag waar van uitgebracht en plotseling ik de commandant heb gezien die gedurende zolang jaren zo wreed was geweest en als vernederend, ik het heb gezien aan de bodem, de verbonden ogen.

„Ik geloof dat ik zelfs niet gelukkig (...) het hoofd van de verrichting heb gezegd ben geweest: „Wij zijn het Columbiaanse leger, u bent vrij“ en de helikopter is bijna gevallen! Men heeft gesprongen, men heeft geschreeuwd, men heeft omhelst, men kon het niet geloven, het is een wonder ".

De ex-gijzelaar heeft op de wezenlijke rol gewezen die door de verschillende steun wordt gespeeld, waarvan zij gedurende haar zes jaar en half van gevangenschap heeft genoten. „Wij konden, de levende hoop dromen handhaven omdat wij naar onze“ luisterden, hebben gezegd Ingrid Betancourt. „Deze overwinning is eveneens van aan de communicatiemiddelen“, geschat door de berichten te vermelden die hem de leden van zijn familie en de internationale steun hebben gericht. „Ik hoorde mijn voormalige echtgenoot, Fabrice [Delloye], die me zei dat er een foto van mij op de Witte Berg, in Frankrijk“, heeft verteld was.

„Bedankt Columbia, bedankt Frankrijk. Ons de Columbianen weten wij dat wij broers van de andere kant van de Atlantische Oceaan hebben ", hebben afgesloten Ingrid Betancourt.

De bron: http://www.lemonde.fr/ameriques/article/2008/07/03/emue-et-en-bonne-sante-ingrid-betancourt-raconte-sa-liberation_1065678_3222.html?xtor=RSS-3208

يقول [إينغريد] [بتنكورت] إطلاقه
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
جعل جزء متوهّج وظاهريّا في صحة جيّدة, [إينغريد] [بتنكورت] الحساب, يوم الأربعاء يوليو-تمّوز 2, من إطلاقه. طلعت يبتسم و [فتث] من شعرية عسكريّة, [شوفيوإكس] ه طويلة يقيّد على ال [نب] من العنق, الأولى من الطائرة أيّ أحضر هو في بوغوتا, هو كان رميت في ال [أرمس] من [هيس/هر] أم, [يولندا] [بولسو], بعد ذلك في أنّ من زوجه, [جون] كارلوس [لكمبت].



قال ال [سنتريس] [فرنك-كلومبين] كيف هو بنفسي تلقّى يكون في البداية ضلّلت ب ال [سوبترفوج] يستعمل بالجنديات أن يصل إلى إطلاقه وأنّ من [فلّووس-بريسنر] ه في الدغل, بينما يكون يجعل ممر لمهمة إنسانيّة. هو دفع ولاء إلى الجيش كولومبيّة ل جدّا خطرة" غير أنّ "معصومة" عملية ".
يرافقني صلاة

"في البداية أن يشكر إلهة والعذراء", يتلقّى هو يقول في تمهيد أمام الجهاز من السلطات كولومبيّة أيّ كان قد نقل هو مع [هيس/هر] رفيقات في القاعدة [كتم], [كلوس تو] بوغوتا. "تخيّل أنا كثيرا ما إن هذا عزم", يتلقّى هو يقول, ب يشكر في فرنسيّة "أنت كلّ في العالم أيّ رافقنا".

قدّمت جنديات كان [إين ث فورم وف] أعضاء من [أنغ] وهميّة مزعومة أن ينقل الرهائن بهليكوبتر نحو مخيم أن يلتقي الرئيس جديدة من ال [فركس] هناك, [ألفونس] [كنو]. "هذا صباح عندما رفعبنفسي أنا إلى إرتفاع من 4 ساعات من الصباح, نحن تلقّينا الأمل أنّ واحدة بين نا كنت أطلقت قريبا بعمولة دوليّة من ال [رد كروسّ]", يتلقّى هو يقول.
عندما وصل العامل في مجال الأنشطة الإنسانيّة زائفة, [إينغريد] [بتنكورت] لاحظ أنّ هم ارتدوا [تي-شيرتس] إلى الصورة [ش] [غفرا] وصدق أنّ هم كانوا أخرى عناصر من ال [فركس].

عندما قد أعلن واحدة إلى ه أنّ هو ذهبت مع رفيقاته يكون [ترنسفرّد] في آخر مكان من عمليّة أسر, [إينغريد] [بتنكورت] كان في فريسة مع التثبيط: "هناك, [بروك] قلبي, لأنّ أنّ عنى كثير عمليّة أسر".

"وصل نحن في مكان مع [غرّيلّا] مسلّحة الذي جعلنا إستعجال, أن يتقدّم مثل دائما. (...) وصل الهليكوبترات, والرموز [سورّليست] (...) هم يسارا هناك تكلّموا مع الرؤساء, القائدة [هنريقو], القائدة [سسر]. هم تلقّوا [تي-شيرتس] [ش] [غفرا] وقالبنفسي أنا: "أنّ, هم [فركس]"". الرهائن يجمّع قيود في هليكوبتر.




"هو معجزة"

"هو كان جدّا أهان (...) عندما لم يرد نا إخطار يحصل داخل الهليكوبتر, جدّا يثبّط, أنا أن حتّى تكلّمت إلى الالناس الذي كان هناك. "طار الهليكوبتر بعيدا, وفجأة شيء وقع, أنا لم أحقّق جيّدا من ماذا وفجأة أنا رأيت القائدة الذي أثناء هكذا كثير سنون كان قد كان هكذا قاسية وإن يهين, أنا رأى هو على الأرض, ال يضمّد أعين.

"يصدق أنا أنّ أنا [ب] لم حتّى سعيدة (...) الرئيس من العملية يقال: "نحن الجيش كولومبيّة, أنت حرّة" و [فلّ] الهليكوبتر تقريبا! اعتنقبنفسي واحدة يقفز, واحدة يصاح, واحدة, واحدة استطاع لم هو صدقت, هو معجزة ".

ألحّ ال [إإكس-هوستج] على الجزء أساسيّة يلعب بالدعامات مختلفة [أف وهيش] هو [بروفيتد] أثناء ه ستّة سنون ونصف من عمليّة أسر. "نحن استطاع حلمت, أن يبقي الأمل حيّة لأنّ نحن نستمع إلى خاصّتي", [إينغريد] [بتنكورت] يقال. "هذا نصرة أيضا من مع ال [منس] الاتّصال", قدّم هو ب يثير الرسائل أيّ خاطب الأعضاء من أسرته والدعم دوليّة إلى ه. "سمع أنا [إإكس-هوسبند] ي, [فبريس] [[دلّو]], الذي قال إلى ي أنّ هناك كان صورة من ي على الجبل [بلنك], في فرنسا", هو قال.

شكرت "شكرت أنت كولومبيا, أنت فرنسا. يعرف نحن هم كولومبيّ نحن أنّ نحن نتلقّى إخوان على أخرى جانب من [أتلنتيك] ", يستنتج [إينغريد] [بتنكورت].

مصدر: http://www.lemonde.fr/ameriques/article/2008/07/03/emue-et-en-bonne-sante-ingrid-betancourt-raconte-sa-liberation_1065678_3222.html?xtor=RSS-3208